... Barnum yedi yaşında çocuk. Dedesi bir sabah elinden tutuyor, "Sana bir ada hediye edeceğim, gel" diyor. Bir çocuk ve bir ada... Heyecanı düşünüyor musunuz? Dedesinin çok önünde nehre koşuyor Barnum, nefes nefese... Dedesi işaret ediyor, "İşte bu ada senin..." Ada dediği minnacık bir kara parçası; ama çöplük! Ters dönmüş, delik deşik bir kayık kıyıda, az geride yıkılmış, duvarlarının içi görünen bir tahta kulübe döküntüsü... Tam bir mezbele. Nasıl bir hayal kırıklığı Barnum'da, dili tutuluyor. "Bu mu bana verdiğin" diyecek, diyemiyor. Ama öyle bir kırgın bakıyor ki; dedesi anlıyor. "Gördüğüne bakma" diyor, "Hayal et oğlum... Bu adayı nasıl istiyorsan öyle hayal et!" Susuyor; bakıyor... Bu defa tane tane konuşuyor: "Hayal gücü bir armağandır, hayatın kaynağıdır, büyük olmanın tohumlarıdır..." Ve P.T. Barnum bu sözleri çakıyor beynine. Artık ona yol gösterecek hayal gücüdür. En kötü, en karanlık, en umutsuz günlerde bile, hayal gücü çocukların, insanların neleri hayal edebileceklerini hayal ediyor ve yapmaya başlıyor, adım adım... ve dünyanın en büyük hayali, Harikalar sirki gerçekleşiyor...
Not : Yorum yazabilmeniz için üye girişi yapmanız gerekli!